ਜਲੰਧਰ: ਅਰਬਨ ਅਸਟੇਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਦਰਦਨਾਕ ਅੰਤ ਉਦੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਮੋਬਾਈਲ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ਜੋ ਗੱਲ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਬਹਿਸ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਹੱਥੋਪਾਈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਹਿਲਾ ਥਾਣੇ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਤੱਕ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ। ਅੱਜ ਇਹ ਜੋੜਾ ਵੱਖ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਸਦੇ-ਵਸਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜਲੰਧਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਉਸ ਕੌੜੀ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਡਿਜੀਟਲ ਦੌਰ ਹੁਣ ਵਿਆਹੁਤਾ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੜਵਾਹਟ ਘੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਦੋ ਸੌ ਬਰਬਾਦ ਰਿਸ਼ਤੇ
ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 200 ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਦਰਜ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੀਜੀ ਧਿਰ ਵਜੋਂ ‘ਇੰਟਰਨੈੱਟ’ ਖੜ੍ਹਾ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਆਪਸੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਹੁਣ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਮੀਡੀਆ ਹੀ ਮੁੱਖ ਦੋਸ਼ੀ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਡਿਜੀਟਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਤਾਂ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇੱਕੋ ਛੱਤ ਹੇਠ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਦਿੱਖ ਦੀਵਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ‘ਲਾਸਟ ਸੀਨ’ ਅਤੇ ‘ਆਨਲਾਈਨ ਦੋਸਤੀ’ ਬਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ
ਸਾਈਬਰ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਸੂਈ ਅਕਸਰ ਤਕਨੀਕੀ ਵੇਰਵਿਆਂ ‘ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਵੱਲੋਂ ਪਤੀ ਦਾ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਦਾ ‘ਲਾਸਟ ਸੀਨ’ ਦੇਖਣਾ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਝੂਠ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਸਤੀਆਂ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਹੋਈ ਦੋਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਤਰੇੜ ਪਾਈ ਕਿ ਮਾਮਲਾ ਹੁਣ ਅਦਾਲਤ ਦੀਆਂ ਬਰੂਹਾਂ ‘ਤੇ ਹੈ। ਪਾਸਵਰਡ ਛੁਪਾਉਣਾ ਅਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਚੈਟ ਕਰਨਾ ਅੱਜ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਰਾਏ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਡਾ. ਟੀ.ਐਲ. ਚੋਪੜਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਆਨਲਾਈਨ ਵਿਵਹਾਰ ‘ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚੌਕਸੀ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸੰਤੁਲਨ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਡਾ. ਕੋਮਲ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪਸੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਐਡਵੋਕੇਟ ਵਿਨੈ ਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਦਰਜਨਾਂ ਕੇਸ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬਿਤ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈਆਂ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਦੀ ਨੌਬਤ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਮਾਮਲੇ ਕੌਂਸਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਸੁਲਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੰਪਾਦਕੀ ਟਿੱਪਣੀ:
ਡਿਜੀਟਲ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਨੇ ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਾਡੀ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸੁਖਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਕੇ ਉੱਭਰੀ ਹੈ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਰਾਹੀਂ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕਰੀਬੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਮੋਬਾਈਲ ਸਕਰੀਨ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਵਰਚੁਅਲ ਗੱਲਾਂ ਜਦੋਂ ਹਕੀਕਤ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ‘ਤੇ ਭਾਰੀ ਪੈਣ ਲੱਗ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਹਾਂ। ਰਿਸ਼ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਹਾਈ-ਸਪੀਡ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ‘ਡਿਜੀਟਲ ਡਿਟੌਕਸ’ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਸੰਵਾਦ ਹੀ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤਾਣੇ-ਬਾਣੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
