ਜਲੰਧਰ: ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ‘ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਜਨਾ’ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਲਈ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕੰਪਲੈਕਸ ਸਥਿਤ ਟਾਈਪ-1 ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰਾਂ ‘ਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਲੱਗੀ ਰਹੀ। ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ 9 ਵਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਤੋਂ ਹੀ ਲਾਈਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਮ 5 ਵਜੇ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਡਟੇ ਰਹੇ।
ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰਾਂ ‘ਤੇ ਵਧਿਆ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਆਫਲਾਈਨ ਰਾਹਤ
ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਜ਼ੋਨਲ ਮੈਨੇਜਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 22 ਕਾਊਂਟਰ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ 660 ਟੋਕਨ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ‘ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਜਨਾ’ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ, ਐੱਸਸੀ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਅਤੇ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਬਣਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕੁੱਲ ਸਰਕਾਰੀ ਟੋਕਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕੇਂਦਰ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਵਾਪਸ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਫਲਾਈਨ ਮੋਡ ਰਾਹੀਂ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤਹਿਤ ਲਗਭਗ 200 ਵਾਧੂ ਟੋਕਨ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਮ 5 ਵਜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਧੀ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ
ਇਸ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰ ਇੱਕ ਬਿਨੈਕਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਕਹਾਣੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਲੰਮਾ ਪਿੰਡ ਇਲਾਕੇ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਕਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਡਰੈੱਸ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਰਮਜੀਤ ਨੇ ਭਾਵੁਕ ਹੁੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਸਕੀਮ ਦਾ ਫੰਡ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ‘ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਕੇਕ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਡਰੈੱਸ ਖੁਦ ਲੈ ਕੇ ਦੇ ਸਕੇਗੀ।
ਵਿੱਤੀ ਤੰਗੀਆਂ ‘ਤੇ ਭਾਰੀ ਪਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੀ ਲਗਨ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮਾ ਮੰਡੀ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਵੀ ਆਪਣੀ 11ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਧੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰ ਪਹੁੰਚੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਦੇਵਕੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਵਿੱਤੀ ਤੰਗੀਆਂ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਮੀਦ ਜਤਾਈ ਕਿ ਇਸ ਸਰਕਾਰੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਫੰਡ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਸਕੂਲ ਫੀਸ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਮਾਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪਵੇਗੀ।
ਸੰਪਾਦਕੀ ਟਿੱਪਣੀ: ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲੱਗੀਆਂ ਇਹ ਲੰਬੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਮਾਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਮਾਜ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਤੋਂ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਮਾਣ ਅਤੇ ਧੀ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਭਵਿੱਖ ਵਜੋਂ ਦੇਖਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਆਫਲਾਈਨ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਣਾ ਇੱਕ ਸ਼ਲਾਘਾਯੋਗ ਕਦਮ ਹੈ, ਪਰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕ-ਹਿੱਤ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਕਾਊਂਟਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮਾਵਾਂ-ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਭੀੜ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ।
