ਨਕੋਦਰ: ਹਲਕਾ ਨਕੋਦਰ ਅੰਦਰ ਜਲੰਧਰ ਰੋਡ ‘ਤੇ ਸੜਕ ਚੌੜੀ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਕੰਮ ਹੁਣ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਸਬੱਬ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕਰੀਬ ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਇਸ ਸੜਕ ‘ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਪੱਟਣ ਅਤੇ ਵਿਛਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਬੇਹੱਦ ਜ਼ੋਰਾਂ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਾਲਾਤ ਇੰਨੇ ਮਾੜੇ ਰੂਪ ਅਖਤਿਆਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਕਿ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਉੱਡਦੀ ਬਰੀਕ ਮਿੱਟੀ ਕਾਰਨ ਵਿਜ਼ਿਬਿਲਟੀ ਲਗਭਗ ਜ਼ੀਰੋ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਰਾਹਗੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਇਸ ਰੂਟ ਤੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਨਕੋਦਰ ਦੀ ਵਿਧਾਇਕਾ ਜਨਤਾ ਦੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਭਰ ਕੇ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧੂੜ ਦੇ ਬੱਦਲ ਅਤੇ ਪਾਊਡਰ ਬਣੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਕਹਿਰ
ਸੜਕ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਸ ਮਾਰਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਧੂੜ ਹੀ ਧੂੜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਕੁਝ ਹੀ ਘੰਟਿਆਂ ਅੰਦਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ ਕੇ ਬਰੀਕ ਪਾਊਡਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦੋ ਪਹੀਆ ਵਾਹਨ ਚਾਲਕਾਂ ਲਈ ਹਾਲਾਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਮੋਟਰਸਾਈਕਲ ਜਾਂ ਸਕੂਟਰ ‘ਤੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਧੂੜ ਦੇ ਇਹਨਾਂ ਸੰਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਮਿੱਟੀ ਸਿੱਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ, ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਮਰੀਜ਼ ਇਸ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਮਿਆਜ਼ਾ ਭੁਗਤ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਨਾਕਾਮੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ
ਇਸ ਪੂਰੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਪਹਿਲੂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਉੱਡਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਨਾ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਿਯਮਤ ਛਿੜਕਾਅ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਧੂੜ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਠੋਸ ਉਪਾਅ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਅਤੇ ਠੇਕੇਦਾਰ ਮਿੱਟੀ ਪੱਟ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਛਾ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਇਲਾਕਾ ਧੂੜ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉੱਠਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਆਖ਼ਰ ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਬੰਦਬੁੱਧੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਹ ਠੇਕੇਦਾਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪਈ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਉੱਡਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਏਜੰਸੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਏ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਠੇਕੇ ਜਾਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਜਨਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਡਰ
ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਫ਼ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੜਕ ਚੌੜੀ ਕਰਨ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਚੰਗੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹਾਦਸਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦੇ ਟੈਂਕਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਯਮਤ ਛਿੜਕਾਅ ਅਤੇ ਸਹੀ ਟਰੈਫਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਧੂੜ ਦੇ ਗੁਬਾਰਿਆਂ ਕਾਰਨ ਵਾਹਨ ਚਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਜਾਨਲੇਵਾ ਸੜਕ ਹਾਦਸਾ ਵਾਪਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਦੁਰਘਟਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਠੇਕੇਦਾਰ, ਸਬੰਧਤ ਵਿਭਾਗ ਜਾਂ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਆਸੀ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਤਸਵੀਰਾਂ ਖਿੱਚਵਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸੁਆਲ
ਜਲੰਧਰ ਰੋਡ ‘ਤੇ ਬਣੇ ਇਹ ਹਾਲਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸੜਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੀਤੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਕੋਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਹੁਣ ਇਹ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਮਾਪਦੰਡ ਸਿਰਫ਼ ਮਿੱਟੀ ਪੱਟਣਾ ਅਤੇ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚਵਾਉਣਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇਣ ਦੀ ਵੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਵਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਰਹੇਗਾ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਸੜਕਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਮਾਡਲ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸੰਪਾਦਕੀ ਟਿੱਪਣੀ: ਜਲੰਧਰ ਰੋਡ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਕਾਸ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਨਾ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਅਤੇ ਠੇਕੇਦਾਰੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅਣਗਹਿਲੀ ਹੈ। ਵਿਕਾਸ ਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ। ਜੇਕਰ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕਰਵਾਇਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸੜਕ ਹਾਦਸੇ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰ ਸਿਹਤ ਸੰਕਟ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਬੰਧਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।
